تعریف
بهای تمامشده کالای فروشرفته بهای موجودی‌ای است که در دوره فروخته شده است؛ شامل بهای خرید یا ساخت و مخارج لازم برای آماده‌سازی کالا برای فروش، مثل کرایه حمل خرید. از موجودی اول دوره به‌علاوه خرید منهای موجودی پایان دوره به دست می‌آید و از فروش کسر می‌شود تا سود ناخالص به دست آید.
توضیح بیشتر
این بها شامل قیمت خرید پس از تخفیف، حقوق و عوارض گمرکی، کرایه حمل ورودی و در واحدهای تولیدی شامل مواد مستقیم، دستمزد مستقیم و سربار تولید است. هزینه‌های فروش، حقوق کارکنان اداری و کرایه حمل ارسال به مشتری جزو آن نیستند و هزینه عملیاتی‌اند.
روش ارزیابی موجودی هنگام تغییر قیمت‌ها بهای تمامشده را تغییر میدهد. در روش اولین صادره از اولین وارده قدیمی‌ترین بهاها زودتر هزینه می‌شوند و در روش میانگین موزون هر واحد فروشرفته با بهای میانگین ثبت می‌شود. در سیستم دائمی مثل ماژول انبار حسابدار من، این بها همراه هر حواله فروش خودکار ثبت می‌شود؛ جزئیات را در راهنمای حسابداری صنعتی ببینید.
فرمول
بهای تمامشده کالای فروشرفته = موجودی اول دوره + خرید طی دوره - موجودی پایان دوره
سود ناخالص = فروش - بهای تمامشده کالای فروشرفته
مثال: بهای تمامشده یک فصل
یک فروشگاه فصل را با ۲ میلیارد ریال موجودی کالا شروع می‌کند، ۶٫۵ میلیارد ریال با احتساب کرایه حمل خرید کالا می‌خرد و در پایان فصل ۱٫۵ میلیارد ریال کالا شمارش می‌کند. بهای تمامشده کالای فروشرفته ۷ میلیارد ریال است و با فروش ۱۱ میلیارد ریالی، سود ناخالص ۴ میلیارد ریال می‌شود.
| شرح | مبلغ (میلیون ریال) |
|---|---|
| موجودی اول دوره | ۲٬۰۰۰ |
| به‌علاوه خرید | ۶٬۵۰۰ |
| کالای آماده برای فروش | ۸٬۵۰۰ |
| منهای موجودی پایان دوره | ۱٬۵۰۰ |
| بهای تمامشده کالای فروشرفته | ۷٬۰۰۰ |