تعریف
دارایی منبعی است که در نتیجه رویدادهای گذشته در کنترل واحد تجاری قرار دارد و انتظار می‌رود منافع اقتصادی آتی ایجاد کند؛ مثل وجه نقد، دریافتنی‌ها، موجودی کالا، تجهیزات و نرم‌افزار. مانده طبیعی دارایی بدهکار است، در ترازنامه اول می‌آید و همیشه با جمع بدهی‌ها و حقوق مالکانه برابر است.
توضیح بیشتر
دارایی‌ها بر اساس سرعت تبدیل به نقد طبقه‌بندی میشوند. داراییهای جاری (موجودی نقد، دریافتنی‌ها، موجودی کالا و پیش‌پرداخت‌ها) ظرف دوازده ماه یا یک چرخه عملیاتی نقد یا مصرف میشوند. داراییهای غیرجاری (داراییهای ثابت مشهود، داراییهای نامشهود و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت) مدت طولانی‌تری در خدمت کسب‌وکارند و معمولاً مستهلک میشوند.
در تعریف دارایی، کنترل مهم‌تر از مالکیت قانونی است؛ کالای امانی مشتری که در انبار شما نگهداری می‌شود دارایی شما نیست. هر حساب دارایی در سرفصل حساب‌ها با بدهکار شدن افزایش می‌یابد و حساب‌های کاهنده مثل استهلاک انباشته مبلغ ناخالص را کم می‌کنند. نحوه ارائه دارایی‌ها را در راهنمای صورت‌های مالی ببینید.
فرمول
دارایی‌ها = بدهی‌ها + حقوق مالکانه
خالص دارایی‌ها = جمع دارایی‌ها - جمع بدهی‌ها
مثال: دارایی‌ها در ترازنامه یک شرکت کوچک
یک دفتر طراحی سال مالی را با مانده‌های زیر می‌بندد. جمع دارایی‌ها ۱۱٬۸۰۰ میلیون ریال است که ۴٬۳۰۰ میلیون ریال آن از محل بدهی‌ها و ۷٬۵۰۰ میلیون ریال از محل حقوق مالکانه تأمین شده و معادله حسابداری برقرار است.
| دارایی | نوع | مبلغ (میلیون ریال) |
|---|---|---|
| موجودی نزد بانک | جاری | ۲٬۶۰۰ |
| حساب‌های دریافتنی تجاری | جاری | ۱٬۸۰۰ |
| پیش‌پرداخت بیمه | جاری | ۴۰۰ |
| رایانه و تجهیزات (خالص) | غیرجاری | ۴٬۰۰۰ |
| نرم‌افزار (خالص) | غیرجاری | ۳٬۰۰۰ |
| جمع دارایی‌ها | ۱۱٬۸۰۰ |