رفتن به محتوای اصلی
حسابدار من
واژه‌نامه

نسبت آنی

تعریف

نسبت آنی، دارایی‌های سریع‌المعامله یعنی وجه نقد، سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت و دریافتنی‌ها را بر بدهی‌های جاری تقسیم می‌کند و موجودی کالا و پیش‌پرداخت‌ها را کنار می‌گذارد، چون ممکن است به‌سرعت نقد نشوند. نسبت آنی ۱ یا بیشتر یعنی کسب‌وکار بدون فروش موجودی کالا می‌تواند بدهی‌های کوتاه‌مدتش را بپردازد.

توضیح بیشتر

نسبت آنی آزمونی سخت‌گیرانه‌تر از نسبت جاری است و برای کسب‌وکارهایی با کالای کم‌گردش یا فصلی اهمیت بیشتری دارد؛ جایی که نسبت جاری خوب می‌تواند مشکل نقدینگی را پنهان کند.

دریافتنی‌ها فقط در صورتی حساب می‌شوند که قابل وصول باشند؛ ابتدا ذخیره مطالبات مشکوک‌الوصول را کم کنید و چک‌های سررسیدگذشته را جدا بررسی کنید. روند این نسبت را با ماشین حساب نسبت‌های مالی دنبال کنید.

فرمول

نسبت آنی = (موجودی نقد + سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت + دریافتنی‌ها) ÷ بدهی‌های جاری

نسبت آنی = (دارایی‌های جاری - موجودی کالا - پیش‌پرداخت‌ها) ÷ بدهی‌های جاری

مثال: مقایسه نسبت آنی و نسبت جاری

در همان شرکت پخش مثال نسبت جاری، دارایی‌های سریع شامل ۴ میلیارد ریال نقد و ۹ میلیارد ریال دریافتنی، جمعاً ۱۳ میلیارد ریال است. تقسیم بر ۱۶ میلیارد ریال بدهی جاری، نسبت آنی ۰٫۸۱ را می‌دهد که بسیار کمتر از نسبت جاری ۱٫۵۶ است، چون بیشتر دارایی جاری موجودی کالاست.

پرسش و پاسخ

پرسش‌های رایج درباره نسبت آنی

نسبت آنی مطلوب چقدر است؟

معمولاً ۱ یا بیشتر قابل قبول است، اما کسب‌وکارهایی که فروش نقدی سریع دارند ممکن است با نسبت کمتر هم مشکلی نداشته باشند.

چرا موجودی کالا حذف می‌شود؟

چون موجودی باید اول فروخته و بعد وصول شود تا به نقد تبدیل شود و در فروش اجباری ممکن است کمتر از مبلغ دفتری فروش برود.

اصطلاحات را در عمل ببینید

در یک دفتر واقعی سند تراز ثبت کنید، تراز آزمایشی بگیرید و سال مالی را ببندید. حساب‌های جدید برای شروع اعتبار رایگان می‌گیرند.