تعریف
استانداردهای حسابداری ایران مجموعه استانداردهایی است که کمیته تدوین استانداردهای حسابداری سازمان حسابرسی منتشر می‌کند و مبنای تهیه صورتهای مالی شرکتهای ایرانی است. این استانداردها شناسایی، اندازهگیری، ارائه و افشای اقلام صورتهای مالی را تعیین میکنند و حسابرسان مستقل بر اساس آن‌ها اظهارنظر میکنند.
توضیح بیشتر
بیشتر استانداردهای ملی بر پایه استانداردهای بینالمللی تدوین شدهاند، اما با شرایط حقوقی و اقتصادی ایران تطبیق یافته‌اند. از پرکاربردترین آن‌ها: استاندارد شماره ۱ «نحوه ارائه صورتهای مالی»، شماره ۸ «حسابداری موجودی مواد و کالا» و شماره ۱۶ «آثار تغییر در نرخ ارز». شرکتهای پذیرفته‌شده در بورس، علاوه بر این، به‌تدریج به تهیه صورتهای مالی بر اساس IFRS ملزم شدهاند.
رویه داخلی از کدینگ سه‌سطحی گروه، کل و معین (و در صورت نیاز تفصیلی) استفاده می‌کند. ترازنامه ایرانی معمولاً اقلام جاری را اول می‌آورد و صورت سود و زیان بر اساس کارکرد هزینه‌ها ارائه می‌شود. سرفصل حساب‌ها باید طوری چیده شود که اقلام صورتهای مالی نمونه سازمان حسابرسی مستقیم از مانده حساب‌های کل به دست آید.
قالب سرفصل حساب‌های ایرانی با ساختار گروه، کل و معین و حساب‌هایی مثل مالیات بر ارزش افزوده، اسناد دریافتنی و پرداختنی و ذخیره مزایای پایان خدمت کارکنان، همان قالبی است که حسابدار من هنگام ساخت کسب‌وکار ایرانی پیشنهاد می‌دهد. راهنمای سرفصل حساب‌ها نحوه تنظیم آن را توضیح می‌دهد.
مثال: ساختار گروه، کل و معین
در کدینگ ایرانی، موجودی بانک این‌طور کد می‌خورد: گروه ۱ «دارایی‌های جاری»، کل ۱۱ «موجودی نقد» و معین ۱۱۰۳ «بانک، حساب جاری اصلی». سند واریز ۵۰۰ میلیون ریال فروش نقدی به بانک روی معین ۱۱۰۳ ثبت می‌شود و ترازنامه آن را در قلم «موجودی نقد» نشان می‌دهد.
| سطح | کد | نام حساب |
|---|---|---|
| گروه | ۱ | دارایی‌های جاری |
| کل | ۱۱ | موجودی نقد |
| معین | ۱۱۰۳ | بانک، حساب جاری اصلی |