تعریف
IFRS برای واحدهای کوچک و متوسط نسخه مستقل و ساده‌شده IFRS برای شرکت‌هایی است که مسئولیت پاسخگویی عمومی ندارند؛ یعنی سهام یا اوراق بدهی آن‌ها در بازار عمومی معامله نمی‌شود و مانند بانک‌ها دارایی گروه گستردهای از اشخاص را نگهداری نمی‌کنند. گزینه‌ها کمتر، اندازه‌گیری ساده‌تر و افشا بسیار سبک‌تر است.
توضیح بیشتر
این استاندارد در یک مجلد و در قالب بخش‌های جداگانه تنظیم شده تا شرکت کوچک لازم نباشد کل IFRS را مرور کند. از ساده‌سازی‌های مهم آن: استهلاک سرقفلی در عمر مفید (حداکثر ده سال وقتی عمر مفید قابل برآورد نیست)، هزینه کردن مخارج تأمین مالی و مخارج توسعه و استفاده کمتر از ارزش منصفانه.
IASB ویرایش سوم این استاندارد را در فوریه ۲۰۲۵ منتشر کرد که برای دوره‌های شروع‌شده از اول ژانویه ۲۰۲۷ لازم‌الاجراست. این ویرایش بخش درآمد را با مدل پنج‌مرحله‌ای IFRS 15 هماهنگ کرده است.
در ایران شرکتهای کوچک و متوسط معمولاً از استانداردهای حسابداری ملی استفاده می‌کنند؛ این استاندارد بیشتر برای شرکتهای تابعه خارجی یا شرکت‌هایی که با شریک یا بانک خارجی کار می‌کنند کاربرد دارد. قالب سرفصل حساب‌های کسب‌وکار کوچک پایه مناسبی برای آن است.
مثال: سرقفلی در IFRS برای واحدهای کوچک و متوسط
شرکتی رقیب کوچکی را می‌خرد و ۳ میلیارد ریال سرقفلی شناسایی می‌کند. مدیریت نمی‌تواند عمر مفید آن را قابل اتکا برآورد کند؛ پس سرقفلی را ده‌ساله مستهلک می‌کند، یعنی سالانه ۳۰۰ میلیون ریال. در IFRS کامل سرقفلی مستهلک نمی‌شود و هر سال آزمون کاهش ارزش می‌خورد.