نرخ تبدیل ارز

سه نرخ اهمیت دارد. نرخ روز معامله برای ثبت فاکتور، دریافت یا پرداخت. نرخ پایان دوره برای تسعیر اقلام پولی مثل حساب بانکی ارزی، دریافتنی‌ها، پرداختنی‌ها و تسهیلات ارزی. نرخ میانگین ماهانه یا فصلی برای معاملات کوچک و پرتعداد، به شرطی که نرخ نوسان شدید نداشته باشد.

اقلام غیرپولی که به بهای تاریخی نگه داشته می‌شوند، مثل موجودی کالا، پیش‌پرداخت یا دستگاهی که از خارج خریده‌اید، با نرخ تاریخ تحصیل باقی می‌مانند. تسعیر دوباره آن‌ها خطای رایجی است.

در ایران که چند نرخ ارز هم‌زمان وجود دارد، منبع نرخ را مستند کنید: نرخی که ارز واقعاً با آن قابل تحصیل یا تسویه است، مثلاً نرخ مرکز مبادله یا نرخ بازار آزاد برای معاملات خاص، و همان را پیوسته به کار ببرید. حسابدار من نرخ را روی هر سند ذخیره می‌کند تا گزارشی که سال بعد گرفته می‌شود هم با نرخ زمان ثبت محاسبه شود.

شرکتی با ارز پایه ریال در ۱۵ آبان به مشتری خارجی ۱۰٬۰۰۰ درهم فروش نسیه دارد و نرخ هر درهم ۲۳۰٬۰۰۰ ریال است؛ طلب ۲٬۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال ثبت می‌شود.

در ۲۹ اسفند طلب هنوز وصول نشده و نرخ پایان دوره ۲۴۵٬۰۰۰ ریال است. طلب به ۲٬۴۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال تسعیر و ۱۵۰ میلیون ریال سود تسعیر ارز شناسایی می‌شود.