تعریف
طرفحساب مشتری، تأمین‌کننده، کارمند یا هر شخص حقیقی و حقوقی دیگری است که کسب‌وکار با او معامله دارد. درج طرفحساب روی ردیف‌های سند، مانده دریافتنی و پرداختنی، صورت‌حساب و گزارش سنی هر شخص را جدا نشان می‌دهد، در حالی که کدینگ فقط یک معین دریافتنی و یک معین پرداختنی دارد.
توضیح بیشتر
طرفحساب در عمل همان تفصیلی اشخاص است و جای روش قدیمی ساختن یک حساب معین برای هر مشتری را می‌گیرد. یک شخص می‌تواند در چند معین گردش داشته باشد: فروشنده‌ای که هم بستانکار تجاری است، هم به او پیش‌پرداخت داده شده و هم چک پرداختنی دارد؛ همه در صورت‌حساب همان شخص دیده می‌شوند.
درج طرفحساب را روی معین‌های دریافتنی، پرداختنی، پیش‌پرداخت‌ها و حساب اشخاص وابسته اجباری کنید. بدون آن دفتر معین اشخاص با دفتر کل تطبیق نمی‌شود.
در حسابدار من طرف‌حساب‌ها در هر کسب‌وکار با کد، اطلاعات تماس و شناسه ملی یا کد اقتصادی تعریف می‌شوند و گزارش مانده اشخاص مستقیم از ردیف‌های سند قطعی ساخته می‌شود.
مثال: یک فروشنده در دو معین
۲۰۰ میلیون ریال پیش‌پرداخت به فروشنده داده شده و سپس فاکتور ۵۰۰ میلیون ریالی ثبت می‌شود. صورت‌حساب شخص، خالص ۳۰۰ میلیون ریال بدهی را نشان می‌دهد (ارقام به میلیون ریال).
| معین | طرفحساب | بدهکار | بستانکار |
|---|---|---|---|
| پیش‌پرداخت خرید کالا و خدمات | قطعات شمال | ۲۰۰ | |
| حساب‌های پرداختنی تجاری | قطعات شمال | ۵۰۰ |